22 Ιουλίου 2012

Eugene Terre’Blanche.



Πολλά μέρη αυτού του άρθρου είναι από το βιβλίο «Νίκη ή  βία: Η ιστορία του AWB της Νότιας Αφρικής», του Arthur Kemp.



O Eugene Ney Terre’Blanche γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1944 στο δυτικό Transvaal, και δολοφονήθηκε στις 3 Απριλίου 2010 στο Ventersdorp, μέσα στην ίδια του την φάρμα, από δύο μαύρους εργάτες του.

Ο Terre’Blanche μεγάλωσε σε μια παραδοσιακή Μπόερ προτεσταντική οικογένεια. Ο παππούς του ήταν ένας από τους επαναστάτες του Cape - των Αφρικάνερ που πήραν τα όπλα για τους Μπόερ κατά τον Δεύτερο Πόλεμο τηε Απελευθέρωσης των Μπόερ (1899-1902),  αν και ζούσαν στην ελεγχόμενη υπό των βρετανών επαρχία του Cape και όχι στις ανεξάρτητες Δημοκρατίες των Μπόερ - και εγκαταστάθηκαν στο Transvaal μετά το πέρας του πολέμου. Ο Terre’Blanche κατέχει ακόμα την οικογενειακή φάρμα στο Ventersdorp, την οποία κληρονόμησε από τον πατέρα του όταν πέθανε το 1985. Η οικογένειά του είναι γαλλικής καταγωγής και το όνομά τους, ελευθέρως μεταφρασμένο, σημαίνει "Λευκή Γη" - ένα λογοπαίγνιο που χρησιμοποιούταν συχνά από τον ίδιο τον Terre’Blanche. Ήταν παντρεμένος με την Martie Terre’Blanche με την οποία υιοθέτησαν τον μοναχογιό τους Bea.

Η δύναμη του Terre’Blanche προερχόταν από την ρητορική του ικανότητα, η οποία ήταν αξεπέραστη από οποιονδήποτε άλλον σύγχρονο πολιτικό, αριστερό ή δεξιό.

Παρά το γεγονός ότι τα τοπικά Μ.Μ.Ε. του έδιναν την μικρότερη δυνατή δημοσιότητα, οι υπέροχες ομιλίες του και φήμη που απέκτησε κατάφεραν να τραβήξουν πάνω του την προσοχή τεραστίων ακροατηρίων σε όλη τη χώρα, ακόμη και σε παραδοσιακά φιλελεύθερες περιοχές. Δεν ήταν λίγες οι φορές που μέλη του Εθνικού κόμματος παραδέχονταν δυσανασχετώντας (και παράλληλα θαυμάζοντας) ότι "πολλοί άνθρωποι που παρακολουθούν από περιέργεια μια ομιλία του Terre’Blanche, στο τέλος του λόγου του μετατρέπονται σε οπαδούς του".


Η φωνή του Terre’Blanche αποτελούσε μυστήριο - ήταν πλούσια, βαθιά και ακατανίκητη. Κατά την απαγγελία ήταν δυνατή και βαθιά δομημένη σε ένα τσιριχτό κρεσέντο με ρυθμικά επαναλαμβανόμενες και μακρές προτάσεις. Μια αγαπημένη του τακτική ήταν να πέφτει ξαφνικά ο τόνος της φωνής του σε ψίθυρο, έτσι ώστε το ακροατήριο να κρατάει την αναπνοή του ώστε να μη χάσει ούτε μια λέξη, και στη συνέχεια να γυρνάει ξαφνικά σε δυνατό κρεσέντο. Είναι αλήθεια αυτό που πολλοί δημοσιογράφοι έχουν γράψει: "Θα μπορούσε να κρατήσει μαγεμένο ένα ακροατήριο ακόμη και αν απήγγειλε έναν τηλεφωνικό κατάλογο".


Ο Terre’Blanche ποτέ δεν κολλούσε ψάχνοντας την σωστή λέξη κατά την ομιλία του- και αυτό παρά το γεγονός  ότι πολλές ομιλίες του δεν είχαν γραφεί από πριν. Πολλές φορές μάλιστα, το βασικό μέρος της ομιλίας του καταγραφόταν στο πίσω μέρος ενός πακέτου τσιγάρων κατά τη διάρκεια του εισαγωγικού μέρους της συνεδρίασης.

Ο Terre’Blanche χρησιμοποιούσε επίσης το αστείρευτο ταλέντο του στο δράμα και την ποίηση κατά την διάρκεια των ομιλιών του, και το αποτέλεσμα ήταν υπέροχο. Δεν είναι ευρέως γνωστό το γεγονός ότι πριν γίνει γνωστός πολιτικός βραβεύτηκε τρεις φορές για την προσφορά του στην ανάδειξη της Αφρικάανς γλώσσας, από το Afrikaanse Taal en Kultuurvereniging (Ένωση Αφρικάανς Γλώσσας και Πολιτισμού), ως καλύτερος συγγραφέας, ηθοποιός και σκηνοθέτης για το έργο του: "Iewers Langs die Pad" ("Κάπου κατά μήκος του δρόμου"). Πολλά έργα του έχουν μελετηθεί σε πανεπιστημιακό επίπεδο, ενώ ένα δράμα σε τρεις πράξεις που έγραψε κατά την δεκαετία του 1970 σχετικά με την ιστορία των Μπόερ ("Sybrand die Watermaker" - Sybrand ο νερουλάς) ήταν ευρέως αναγνωρισμένο, και για μεγάλο χρονικό διάστημα διδάσκονταν στα σχολικά βιβλία της Νοτίου Αφρικής - αν και οι περισσότεροι αναγνώστες ποιος πραγματικά ήταν ο συγγραφέας “E.N. Terre’Blanche”.

Το ενδιαφέρον του για την πολιτική ξεκίνησε από τα σχολικά του χρόνια στο Ventersdorp όπου διετέλεσε πρόεδρος της μαθητική κοινότητας και αρχηγός της ομάδας ράγκμπι του σχολείου, διαπρέποντας μάλιστα με τα χρώματα της Western Transvaal. Ήταν ακόμη μαθητής όταν ξεκίνησε τον δικό του Αφρικάνερ Πολιτιστικό Οργανισμό, Jong Afrikanerharte (Νεανικές Αφρικάνερ Καρδιές).



Μετά το σχολείο ο Terre’Blanche υπηρέτησε στην Νοτιοαφρικανική αστυνομία , φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του ανθυπασπιστή. Τοποθετήθηκε για έναν χρόνο στην Ειδική Φρουρά, η οποία προστατεύει τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου. Όσο ήταν στην αστυνομία ήταν επίσης πρόεδρος του Πολιτιστικού Ομίλου Αστυνομίας και πήρε μέρος σε πολλές θεατρικές παραστάσεις.

Ο Terre’Blanche ήταν υποστηριχτής του NP (Nasionale Party - Εθνικό Κόμμα) εώς ότου ήταν πρωθυπουργός ο Dr. Hendrik Verwoerd (1966). Το 1969 υπήρξε μια διαφωνία με την πολιτική του κόμματος, και ο Terre’Blanche υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του  HNP (Herstigte Nasionale Party - Ανασυσταμένο Εθνικό Κόμμα). Ο Terre'Blanche στη συνέχεια παραιτήθηκε από την αστυνομία και εργάστηκε για λίγο στην Rondalia, μια Αφικάνερ τουριστική επιχείρηση.

Στις βουλευτικές εκλογές της 22ας Απριλίου 1970, ο Terre’Blanche εκλέχθηκε με το HNP στην περιφέρεια του Heidelberg εκπροσωπώντας το ανατολικό Transvaal. Στις 7 Ιουλίου 1973 στην Χαϊδελβέργη, ο Eugene Terre’Blanche και έξι ακόμα άντρες ο Jan Groenewald, τα αδέρφια JJ και DJ Jordaan, ο Piet Preller, ο Renier Oosthuizen και ο Kobus Strydom, ιδρύουν το Afrikaner Weerstandsbeweging (AWB), ένα εθνικιστικό εξωκοινοβουλευτικό Μπόερ κίνημα, αυτονομιστικό και χριστιανικό, το οποίο μαχόταν εναντίον των κομμουνιστικών δυνάμεων και του διεθνούς καπιταλισμού, και που στη συνέχεια θα εξοπλιστεί και θα οργανωθεί με παραστρατιωτικές δομές.



Με την πάροδο του χρόνου, η συμμετοχή στο AWB γινόταν όλο και μεγαλύτερη, και καθιερώθηκε ως η μοναδική Μπόερ κίνηση που αντιστεκόταν σθεναρά εναντίον της δημιουργίας ενός ενιαίου καθεστώτος στη Νότια Αφρική, μέχρι να πάρουν τα όπλα και να διεξάγουν ανταρτοπόλεμο.




Το 1994, όταν όλοι οι ηγέτες, από τους αυτονομιστές Μπόερ μέχρι τους Ζoυλού και των υπολοίπων μαύρων εθνών, συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν από το μαρξιστικό καθεστώς του Μαντέλα, ο Eugene Terre’Blanche και το AWB συνέχισαν να πολεμούν για την ελευθερία  και την εξασφάλιση ενός καλύτερου μέλλοντος για τους λευκούς, όπως είχαν υποσχεθεί.


Το 2000 ο Terre’Blanche καταδικάστηκε σε ενός έτους φυλάκιση με την κατηγορία της επίθεσης εναντίον μαύρου άντρα. Στις 30 Μαρτίου εμφανίστηκε με μαύρο κοστούμι [όπως το Ystergarde (Σιδηρά Φρουρά) - η ελίτ της παραστρατιωτικής δύναμης του AWB], στην σέλα του Attila, του μαύρου του αλόγου, στην μπροστινή πύλη των φυλακών του Potchefstroom. Εκεί, υποσχέθηκε ότι η φυλακή δεν μπορούσε τον αποδυναμώσει, και είπε να τον περιμένουν γιατί θα γυρίσει πίσω, και καβάλα στη σέλα θα ηγηθεί του αγώνος. Έτσι και έκανε, υποδεχόμενος από τους άντρες του AWB, αλλά μόνο στις 11 Ιουνίου 2004 που βγήκε με αναστολή. Το 2001, αφού του δόθηκε προσωρινή ελευθερία, καταδικάστηκε σε άλλα 5 χρόνια φυλάκιση (αφού έχασε μία ακόμη προσφυγή για το θέμα), με την κατηγορία της απόπειρας δολοφονίας ενός μαύρου εργάτη του. Όλες αυτές οι κατηγορίες απορρίφθηκαν από τον Terre’Blanche και το AWB, το οποίο εκείνη την εποχή δήλωνε ότι: "[ο Terre’Blanche] δεν είναι ένοχος αυτού του εγκλήματος και φυλακίστηκε διότι θεωρείται απειλή για τη νέα "δημοκρατία" στη Νότια Αφρική. Το νέο κομμουνιστικό καθεστώς έπρεπε να βρει έναν τρόπο ώστε να τον απομονώσει". Οι κατηγορίες αυτές χρησιμοποιήθηκαν επίσης για να διαδοθεί η εντύπωση ότι ο Terre’Blanche και το AWB υποκινούσαν το φυλετικό μίσος. Ο Terre’Blanche και το AWB αντιθέτως, πάντοτε εξέφραζαν και αγωνίζονταν για μια Νότια Αφρική που θα μπορούσε να εγγυηθεί την ελευθερία και την ανεξαρτησία για όλα τα έθνη που ιστορικά κατοικούν σε αυτήν. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς της αποστολή του AWB στην Μποτσουάνα (το 1994) να υποστηρίξει την ανεξαρτησία της, ή την συμμαχία του AWB με το κόμμα των Ζουλού, Inkatha (Επίσημη συνεργασία από 1993).


Ο Terre’Blanche  εξέτησε το μεγαλύτερο μέρος της ποινής του στη φυλακή Rooigrond, κοντά στο Mafeking, αφού πέρασε λίγες μέρες στο Potchefstroom κατά την πρώτη περίοδο της κράτησής του.

Το 2003, και ενώ ήταν στην φυλακή, είχε καταδικαστεί με την κατηγορία της τρομοκρατίας για ενέργειες που εκτελέστηκαν από το AWB το 1994. Γι αυτές τις πράξεις καταδικάστηκε σε έξι χρόνια με υπό όρους αναστολή. Έτσι, το μαρξιστικό καθεστώς τον φυλάκισε, με τις επίσημες κατηγορίες να αναφέρονται σε κοινά εγκλήματα και όχι σε μάχη στην οποία ηγήθηκε και με την οποία επεδίωκε να απελευθερώσει τον λαό του.

Ο Terre’Blanche το 2008 άρχισε να διοργανώνει συναντήσεις και το AWB ανακοίνωσε την επαναλειτουργία του. Μεταξύ των πρωτοβουλιών, το AWB υπέβαλλε αίτηση στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης προκειμένου να διεκδικήσει το δικαίωμα του έθνους των Μπόερ σε ορισμένα εδάφη της Νοτίου Αφρικής.

Ο Terre’Blanche έδωσε τα πάντα για το έθνος των Μπόερ και γι αυτό αποτέλεσε τον στόχο μιας εκστρατείας συκοφάντησης, φυλακίστηκε, και στο τέλος δολοφονήθηκε.

Ήταν ένας αληθινός πατριώτης και ένας αληθινός Χριστιανός, γεννημένος ηγέτης, γενναίος (και όχι μόνο στα λόγια), πάντα στην πρώτη γραμμή της μάχης, διαθέσιμος πάντα να μιλήσει στους ανθρώπους και να αναδείξει τον ιερό σκοπό για τον ποίον αγωνιζόταν. Και γι αυτό δολοφονήθηκε.


Αιωνία η μνήμη του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου